Swans are an American experimental rock band formed in 1982 by singer, songwriter and multi-instrumentalist, Michael Gira. One of few acts to emerge from the New York City-based no wave scene and stay intact into the next decade, Swans have become recognized for an ever-changing sound, exploring genres such as noise rock, post-punk, industrial and post-rock. Initially, their music was known for its sonic brutality and misanthropic lyrics. Following the addition of singer, songwriter and keyboardist Jarboe in 1986, Swans began to incorporate melody and intricacy into their music. Jarboe remained the band's only constant member except Gira and semi-constant guitarist Norman Westberg until their dissolution in 1997.
Kantarion je od davnina svuda u svetu poznata lekovita biljka. Danas su veoma popularni biljni preparati na bazi kantariona. Pored toga što imaju različitu primenu u lečenju bolesti i tegoba, preparati od kantarinoa koriste se i u terapiji depresije.
Pa ipak, nova studija iz Australije navodi da prirodno nije uvek i sigurno. Koristeći različite izveštaje o terapijama kantarionom, istraživači su otkrili neželjene reakcije slične onima koje se javljaju usled upotrebe antidepresiva fluoksetina (prozak): anksioznost, napadi panike, vrtoglavica, mučnina i problemi sa krvnim pritiskom.
Istraživanja pokazuju da kantarion može olakšati blagu do umerenu depresiju, ali je problem u tome što ljudi, verujući da prirodnim preparatom rešavaju sve probleme, stvaraju sebi rizik za veće probleme. Istraživanja pokazuju i da preparati sa oznakom prirodno ili biljno u sebi sadrže sastojke koji mogu imati loš uticaj na naš organizam, a medicinski radnici upozoravaju na moguće komplikacije kada se kantarion koristi sa nekim drugim lekovima.
Pogrešno je mišljenje da je sve što se nalazi u prodavnicama zdrave hrane totalno bezopasno i sigurno za naš organizam. Nedostatak svesti kod ljudi još uvek je veliki problem.
Kantarion je prirodini najefikasniji antidepresiv i idealan je za poboljšanje raspoloženja. U zemljama zapadne evrope deci se prepisuje kantarion za tretiranje blažih oblika depresije, a dokazano je da njegova lekovita svojstva imaju sposobnost prodiranja do krvnomoždane barijere.
On pospešuje proizvodnju serotonina u organizmu. Neke studije su dokazale da koncentrati kantariona imaju jednako dejstvo kao i medikamenti farmakoloških antidepresiva.
Takođe, pored blagotvornog dejstva na stanaj depresije, kantarion jednako dobro utiče u smanjivanju osećaja anksioznosti, opsesivno-kompulsivnih poremećaja, pa čak i alkoholizma.
Ipak, imajte u vidu da ne smete prekoračiti unos koncentrata ove biljke. Neželjena dejstva mogu se javiti u obliku stomačnih tegoba, alergijskih reakcija, nemir i anksioznost.
U nekim ekstremnim situacijama može doći čak i do seotoninskog sindroma što uzrokuje konfuziju, halucinacije, groznicu i tremor.
"Alice Coltrane's landmark Journey to Satchidananda reveals just how far the pianist and widow of John Coltrane had come in the three years after his death. The compositions here are wildly open and droning figures built on whole tones and minor modes. And while it's true that one can definitely hear her late husband's influence on this music, she wouldn't have had it any other way. Pharoah Sanders' playing on the title cut, "Shiva-Loka," and "Isis and Osiris" (which also features the Vishnu Wood on oud and Charlie Haden on bass) is gloriously restrained and melodic. Coltrane's harp playing, too, is an element of tonal expansion as much as it is a modal and melodic device. With a tamboura player, Cecil McBee on bass, Rashied Ali on drums, and Majid Shabazz on bells and tambourine, tracks such as "Stopover Bombay" and the D-minor, modally drenched "Something About John Coltrane" become an exercise in truly Eastern blues improvisation. Sanders plays soprano exclusively, and the interplay between it and Coltrane's piano and harp is mesmerizing. With the drone factor supplied either by the tamboura or the oud, the elongation of line and extended duration of intervallic exploration is wondrous. The depths to which these blues are played reveal their roots in African antiquity more fully than any jazz or blues music on record, a tenet that exists today, decades after the fact. One last note, the "Isis and Osiris" track, which was recorded live at the Village Gate, features some of the most intense bass and drum interplay -- as it exists between Haden and Ali -- in the history of vanguard jazz. Truly, this is a remarkable album, and necessary for anyone interested in the development of modal and experimental jazz. It's also remarkably accessible....
Robert Nesta Marli (engl. Robert Nesta Marley; 6. februar 1945. - 11. maj 1981), poznatiji kao Bob Marli, je bio jamajčanski pevač, tekstopisac i gitarista. Najpoznatiji je izvođač rege muzike, i čuven je po popularizaciji ovog muzičkog žanra van granica Jamajke. U velikom gradu Bob je bio više izložen muzici koju je voleo, kao što su Fats Domino i Rej Čarls. Dosta vremena provodi sa svojim drugom Nevilom Livingstonom, zvanim Bani, sa kojim odlazi i na časove muzike kod poznatog jamajčanskog pevača Džoa Higsa. Tu upoznaju i Pitera Mekintoša. U to vreme je počela ekspanzija jamajčanske muzike kroz Ska scenu. Kada je napunio 16 godina Bob počinje da radi na ostvarenju svog sna da postane muzičar. Muzika je mnogim mladima na Jamajci bila beg iz siromaštva. Jedan od takvih klinaca bio je i Džimi Klif, koji je sa 14 godina već snimio par hitova. Džimi je upoznao Boba sa Leslijem Kongom, lokalnim muzičkim producentom i nakon što je prošao audiciju, Bob snima svoj prvi singl "Džadž not". Nažalost, ni "Džadž not", ni singl iz 1962. "Uan mor kap of kofi" nisu postigli uspeh kod publike, tako da Bob ubrzo napušta Konga, nakon što je ovaj odbio da ga isplati. Naredne godine Bob, Banij i još par prijatelja osnivaju grupu Vejlin Vejlers. Nakon lošeg početka i napuštanja nekih članova benda upoznaju Klemeta Doda, producenta muzičke kuće Kohkoun, za koga snimaju singl "Simer daun", koji dosta dobro prolazi na Jamajci. U Vejlin Vejlersima su tad bili Bob, Bani i Piter Toš, koji stiču lokalnu popularnost. Njihova publika sve više raste i oni snimaju još par pesama, kao što su "It hurts tu bi aloun" i "Rul d Roudi". Bob je uskoro preuzeo ulogu lidera, kao glavni pisac tekstova i muzike.
Legend is a compilation album by Bob Marley and the Wailers. It was released in May 1984 by Island Records. It is a greatest hits collection of singles in its original vinyl format and is the best-selling reggae album of all-time....
"Le Charme Discret De la Bourgeoisie (sh. Diskretni šarm buržoazije) je francusko-italijansko-španski igrani film snimljen 1972. godine u režiji Luisa Buñuela. Po žanru je crna komedija, a protagonisti su nekoliko prijatelja, pripadnika buržoazije, koji odlaze na večeru da bi tamo shvatili kako su ih tamo očekivali dan kasnije, te ih očekuje niz bizarnih i nadrealnih pustolovini. Osnovni zaplet pruža tek okvir za seriju od nekoliko vinjeta koji često prikazuje snove protagonista. Bunjuel je nakon svog prethodnog filma Tristana, usprkos uspeha kod kritike, izjavio kako se namjerava povući tvrdeći da se u svojim filmovima "počeo ponavljati i da ne može pružiti ništa novo". Filmski producent Serge Silberman mu je, međutim, dao ideju za novi film ispričavši anegdotu o tome kako je zaboravio na večeru na koju je bio pozvao prijatelje. Bunjuel je prilikom snimanja prvi put eksperimentirao sa novim, modernim tehnikama režije, koji su uključivali korištenje video-monitora, te su mu omogućili da prvi put malo češće koristi za njegovu dotadašnju filmografiju nekarakteristične zumove i vožnje. Iako se Bunjuel u svom filmu tematski naslanjao na neke svoje ranije radove kao što je Anđeo uništenja, kritičari su ga prepoznali i kao veliko osvježenje u njegovom opusu, a motiv latinoameričke gerile koji se nakratko pojavljuje u filmu je bio i politički aktualan. Film je doživio i komercijalni uspjeh, te se često naziva Bunjuelovim najkomercijalnijim ili širokoj publici najpristupačnijim filmom. Njegov uspjeh se odrazio i na niz prestižnih priznanja od kojih je najpoznatiji Oscar za najbolji strani film.
Uloge:
Fernando Rey ... Rafael Acosta, ambasador Republike Miranda
"The movie includes three of Buñuel's recurring dreams: a dream of being on stage and forgetting his lines, a dream of meeting his dead cousin in the street and following him into a house full of cobwebs, and a dream of waking up to see his dead parents staring at him....
