Mozak je počeo da ređa slike predela sa jugo-istoka, ipak uplivavale su i neželjene sličice.
Taako je mozak doživeo stres pri ponavljanju nekih uspomena što je dovelo do toga da su destinacija i komunikacija presečeni. Neka vrsta privremenog čekanja.
Mozak ovo nije dobro shvartio.
Upalilo se crveno i odmah za njim zeleno svetlo.
Mozak je postavio sebi raznorazne dileme. Sumračni stavovi su isplivali u gomili.
Mozak je tada želeo da sve stvari vidi preko sočiva velikog dvogleda. Mozak je dobio najveći dvogled. Odmah posle njegovog nezadovoljstva odneli su ga u opservartorijum.
U opservartorijumu mozak je zasijao.
Ostali detalji u vezi mozka, njegovih zahteva i izvoljevanaja mi nisu poznati.
Moj mozak je tu.
Ne znam kako je sa vama...
Brain
A man ate a mushroom and became a brain.
The brain began to scan images of the landscape from the southeast.
The brain experienced stress when repeating some memories, this caused the destination and communication to be cut off. A kind of temporary hold. The brain did not understand this well.
Then the red light came on, followed immediately by the green light.
The brain has set itself various dilemmas. Dark attitudes surfaced in the crowd.
The brain then wanted to see all things through the lens of a large pair of binoculars. The brain was given the biggest binoculars and immediately after his displeasure, they took him to the observatory.
In the observatory, the brain shone.
Other details about the brain, its requirements, and its choices are not known to me.
My brain is here. What about yours?
***
Le cerveau
Un homme mangea un champignon et devint un cerveau.
Le cerveau a commencé à trier les images du paysage du sud-est.
Le cerveau a subi un stress lors de la répétition de certains souvenirs, ce qui a entraîné la coupure de la destination et de la communication. Une sorte d'emprise temporaire.
Le cerveau n'a pas bien compris cela.
Puis la lumière rouge s'est allumée, suivie immédiatement par la lumière verte.
Le cerveau s'est posé divers dilemmes. Des attitudes sombres ont fait surface dans la foule.
Le cerveau voulait alors tout voir à travers l'objectif d'une grande paire de jumelles. Il s'est procuré les plus grosses jumelles et immédiatement après son mécontentement, ils l'ont emmené à l'observatoire.
Dans l'observatoire, le cerveau brillait.
D'autres détails sur le cerveau, ses exigences et ses choix ne me sont pas connus.
„...da je na Zemlji sve racionalno, ništa se ne bi ni događalo...“
- Fjodor Mihajlovič Dostojevski
Objektivna neracionalizacija je postala opšta pojava i u tom smislu egzistencija je ugrožena.
Tražeći, kao hodajući kroz mrak, autor uspeva da iracionalno, nadrealno, podsvesno, lično i kolektivno nesvesno, osvetli i da kroz sopstvenu prizmu, realizuje specifičnu i novu lingvističku formu, nov, literarni stil, kojim nam. predstavlja zbirku poezije, tako otvoreno slikovitu, bez poređenja, koketiranja, sa bilo kakvim
autoritetima, koja postavlja jako bitna pitanja, prvenstveno pitanja koja se tiču naše zajedničke egzistencje.
Na veoma jedinstven i snažno poetičan način, Sebastian Sava Gor uspeva da pretvari nadrealno u egzizstencijalno.
Mister anonimus, stanovnik velegrada, ponovo medju nama – kratke priče”Noć slomljenih strela” Sebastijana Sava Gor-a
Anarhizam se danas modernizovao a urbani buntovnik konformizovao. Svetska revolucija nije uspela, ostalo nam je da sami vodimo svoje bitke a ostao nam je i andergaund (underground). Pred nama je jedan andergraund opredeljen mlađi beogradski pesnik, rok muzičar i pisac, Sebastijan Sava Gor, koji nam u ovoj svojoj seriji kratkih priča pripoveda o urbanizovanim ambijentima Megalopolisa III, megalopolisa nužnosti, za razliku od futurističko-tehnicističkog Megalopolisa I, megalopolisa želje – Metropolisa, Frica Langa (Fritz Lang, 1890-1976), nikad ne ostvarenog, i Megalopolisa II - tepih-urbanizacije iz šezdesetih godina prošlog veka koja je obećavala “posao i stan za svakog”, ali neuspešno, što se kasnije uspostavilo i kao utopija. Andergraund je ovde važan kao jedini nastavak ideja o Svetskoj /modernoj/ revoluciji, nastalih na zdravoj osnovi Spenserovog konzervativnog anarhizma (Herbert Spencer 1820 –1903)sa krilaticom: “The Man versus the State / Čovek protiv države/”, a koji se takođe nikad nije realizovao kao “naivan”. Dok su se u medjuvremenu pojavile ideje o globalizaciji sveta i društvu bez države, ovaj umetnički pravac, mada naizgled globalistički, zapravo je jedini ostao anarho-podrivački i ima za krajnji cilj da podrije sve društvene sisteme, aparature i establišmente, bilo koje vrste, pošto ih smatra za prodate i pokvarene..."
***
Recension for book - Sebastian Sava Gor : “The night of broken arrows”, Belgrade, 2014, short stories about urban man. Text is analysing urban man today, and find, in this short stories, it is quite different from the urban man of Megalopolis I / Metropolis of Fritz Lang - megalopolis of wishes/, and the urban man of Megalopolis II / massive felt-urbanisation from 1960 - urbanisation of disappointment/. Conclusion is that today we have Megwith cult of fun and games/ and that writer fight against that... fight for more nature and more "natural life"/ in yourself, everyday life, love.../
Ulicom hoda čovek, obučen je prigodno, zimski. Ima kačket na glavi. Crni kačket na kome je velikim belim slovima, sa prednje strane, na čelu, takoreći, pisalo "UA!".
To znamo šta znači.
On je opozicionar, mada ni sam ne zna zašto. Uvek je na drugoj strani. On je"kontraš", sa ili bez razloga. On je buntovnik. On ima "oposite" stav. On razmišlja drugačije. Uostalom, on se i ponaša drugačije. On je i kada ga poogledamo otpozadi drugačiji. Drugačiji pokreti tela, drugačije hoda. Odudara od sredine.
I ovde je jasan ishod.
Ljudi počinju da ga ignorišu. Počinju da se sklanjaju od njega.
On na kraju još dublje spušta kačket i zavlači se u sebe.
A vreme?
Vreme kao vreme, ono se odigrava i spolja i iznutra.
Naš "junak" je već depresivan. Sve manje je onih koji troše reči po kafanama, mnogo je više stručnog kadra.
Čovek hoda istim ulicama i priseća se straih uspomena. Nastavlja da buntuje i da prkosi, u sebi, počeo je da se svađa sa sopstvenim mislima.
To je raspad identiteta. I buntovnik bez razloga, opozicionar, to razume, ali on suprotno misli i nastaviće suprotno da misli. Ne znam kako to da kmentarišem, svi misle u jednom pravcu a on u potpuno suprotnom. Hajde da on ima istomišljenike ili nekoga ko ga podržava. Ne, nema ništa od toga. Opozicionaru sve smučilo, razboleo se i oslabio. Nekima je bilo pomalo i žao kako je opozicionar sve pobrkao i kako je svoje vreme protraćio.
A vreme se odigravalo i spolja i iznutra i ono je delovalo i uticalo i promenilo sve, na kraju je promenilo i opozicionara.
Više ne misli suprotno, on sada zapravo uopšte više ništa ni ne misli, gleda u prazno i ćuti.
"UA"
A man walks down the street, dressed appropriately, in winter. He has a cap on his head. A black cap with "UA!" written on it in big white letters on the front.
We know what that means.
He is an oppositionist, although he himself does not know why. It's always on the other side. He is a "contrast", with or without reason. He is a rebel. He has an "opposite" attitude. He thinks differently. After all, he behaves differently. He is also different when we look at him from behind. Different body movements, different gait. He begins to be more different from the environment.
And here the outcome is clear.
People start to ignore him. They start to turn away from him.
In the end, he lowers his cap even deeper and withdraws into himself.
And the time?
Time as time, it takes place both externally and internally.
Our "hero" is already depressed. There are fewer and fewer people who spend their word in bars, and there is much more professional staff.
A man walks the same streets and remembers old memories. He continues to rebel and defy, within himself, he began to argue with his own thoughts.
Who knows what kind of end it could be?
Maybe something unexpected and unpredictable happens?
No, no, that's enough.
You can always come up with anything, but it is best to observe, learn and watch.
So that I will keep an eye on him, I don't think I will let him stay alone...
„...da je na Zemlji sve racionalno, ništa se ne bi ni događalo...“
- Fjodor Mihajlovič Dostojevski
Objektivna neracionalizacija je postala opšta pojava i u tom smislu egzistencija je ugrožena.
Tražeći, kao hodajući kroz mrak, autor uspeva da iracionalno, nadrealno, podsvesno, lično i kolektivno nesvesno, osvetli i da kroz sopstvenu prizmu, realizuje specifičnu i novu lingvističku formu, nov, literarni stil, kojim nam. predstavlja zbirku poezije, tako otvoreno slikovitu, bez poređenja, koketiranja, sa bilo kakvim
autoritetima, koja postavlja jako bitna pitanja, prvenstveno pitanja koja se tiču naše zajedničke egzistencje.
Na veoma jedinstven i snažno poetičan način, Sebastian Sava Gor uspeva da pretvari nadrealno u egzizstencijalno.
Moanin' (originally titled Art Blakey and the Jazz Messengers) is a jazz album by Art Blakey and the Jazz Messengers recorded in 1958 for the Blue Note label and released in 1959.
This was Blakey's first album for Blue Note in several years, after a period of recording for a number of different labels, and marked both a homecoming and a fresh start. Originally the LP was self-titled, but the instant popularity of the bluesy opening track "Moanin'" (by pianist Bobby Timmons) led to its becoming known by that title.
Niste sigurni zašto ga
toliko dugo nosite i hranite...
Okrenuli ste leđa
Istini
Gurnuli ste glave da
vidite šta je dno
I glave su same sletlale sa vaših ramena
U mrak
Kroz splin i dim
Kao istrgnuti iz
nečijeg sna
Ne na svojoj javi
Najednom i bez hleba i
bez vode...
Šta čekate?
What are you waiting for?
Think about the bracket of your own self-determination and crucified choice
You are flooded with fear
Not sure why you've been carrying and feeding him for so long...
You have turned your back on the Truth
You poked your heads in to see what was the bottom
And the heads fell off your shoulders by themselves
Into the dark
Through the smoke
As in the play "Prodigal Son"
Like being torn from someone's dream
Not on your own java
Suddenly without bread and without water
What are you waiting for?
EX EX - VELIKA JESEN
Keywords: Epicentar: "Epicentar" Oganj, Zbirka Poezije, Poetry Collection, Recueil de poésie, poezija poetry, poésie, White Cat, Chat Blanc, New Book, Book of Poetry, Poetry, Poezija, Literature Posts, Književnost, Literatura, poetry lovers, poetry is not dead, poetry community, Песничка збирка, поезија, Бела мачка, Нова књига, Књига поезије, Поезија, Поезија, Књижевни постови, Литература, љубитељи поезије, поезија није мртва, песничка заједница, Књижевност,
Collection de poésie, poésie, Chat blanc, Nouveau livre, Livre de poésie, Poésie, Poezija, Publications littéraires, Littérature, amateurs de poésie, la poésie n'est pas morte, communauté de la poésie, EPICENTAR: "Efekat Leptira" | EPICENTER: The Butterfly Effect | ÉPICENTRE « L'effet papillon » EPICENTAR: "Долазе Ајкуле" | EPICENTER: "The Sharks Are Coming" | ÉPICENTRE "Les requins arrivent"EX EX : Sila EX EX - Resultat på mål EX EX - Исход на цел EX EX - Результат в цель Эпицентр «Зима близко» L'epicentro di "L'inverno sta arrivando" L'épicentre de "Winter is Coming" የ"ክረምት እየመጣ ነው" ዋና ከተማ The epicenter of "Winter is Coming" Epicentar: "Bermudski Trougao" | Epicenter "Bermuda Triangle" Epicentar: Šta čekate? / Epicenter: What are you waiting for?
.jpg)
